Ή εμείς ή αυτοί!

Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές…

Την κυριακή 12 Φεβρουαρίου ψηφίστηκε το μνημόνιο 2. Τι σημαίνει αυτό? Πλήρης εξαθλίωση των εργαζομένων, των νέων, των συνταξιούχων, των ανέργων, των μεταναστών. Βασικός μισθός 400 ευρώ, 150.000 απολύσεις στο δημόσιο, κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, πετσόκομμα μισθών-συντάξεων-επιδομάτων, κατάργηση φοροαπαλλαγών και ο κατάλογος συνεχίζει… Όλα αυτά για να “κουρευτεί” το δημόσιο χρέος και να σωθούμε από τη χρεωκοπία! Για να εξηγούμαστε δε θα σωθούμε εμείς, αλλά οι τράπεζες, οι επιχειρηματίες, το μεγάλο κεφάλαιο και φυσικά τα κέρδη και τα λεφτά των δανειστών τουθ ελληνικού κράτους. Άλλωστε ο Βενιζέλος το είπε ξεκάθαρα: “Χρεωκοπημένη χώρα σημαίνει χώρα χωρίς τραπεζικό σύστημα…”. Σε πλήρη στοίχιση και όλα τα ΜΜΕ που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι αν δεν ψηφιστεί το μνημόνιο 2 ο ήλιος θα ανατέλλει από τη δύση και ο ουρανός θα γίνει πράσινος! Τι έχει να μας πει άραγε ο Βενιζέλος και ο κάθε Βενιζέλος και τα ΜΜΕ για το σχεδόν 1.000.000 ανέργους, για τους εκατοντάδες αστέγους, για τους μαθητές που λιποθυμάνε από την πείνα?

Το έχουμε ξαναπεί: η κρίση του καπιταλισμού είναι δομική κρίση και ο μόνος δρόμος για την αστική τάξη, το κεφάλαιο και τον ίδιο τον καπιταλισμό είναι το τσάκισμα κάθε εργατικού, κοινωνικού και πολιτικού δικαιώματος, η διάλυση όλων των κοινωνικών υποδομών, η βίαιη φτωχοποίηση μας και η εξαθλιωσή μας.

…εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές!

Την Κυριακή στις 12 Φεβρουαρίου εκατοντάδες χιλιάδες βρέθηκαν μαχητικά στους δρόμους απέναντι στο έκτρωμα που λέγεται μνημόνιο νούμερο 2. Οι δρόμοι της Αθήνας αλλά και όλων των μεγάλων πόλεων πλυμμήρισαν από διαδηλωτές στις πιο μεγάλες διαδηλώσεις που έχουμε δει! Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, νέοι/ες, συνταξιούχοι δήλωσαν στο δρόμο ένα μεγάλο ΟΧΙ σε αυτό το έγκλημα! Οι δρόμοι θύμιζαν εικόνες της εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008, δείγμα της οργής και της αγανάκτησης που πλέον ξεχειλίζει. Δείξαμε ότι μπορούμε να είμαστε πραγματικά επικίνδυνοι/ες. Αυτό έγινε ξεκάθαρο όταν γύρω στις 22.00 την Κυριακή οι δυνάμεις των ΜΑΤ εξαπέλυσαν μία πρωτοφανή επίθεση με ξύλο και άπειρα χημικά χωρίς καμία πρόκληση με ένα και μόνο στόχο: να διαλύσουν τη μεγαλειώδη αυτή συγκέντρωση με κάθε τρόπο πριν αρχίσει η ψηφοφορία στη Βουλή ώστε μετά να παίξει στα διεθνή ΜΜΕ η εικόνα μιας άδεις πλατείας στο Σύνταγμα την ώρα που ψηφιζόταν η θανατική μας καταδίκη. Τα ΜΜΕ δεν είχαν να πουν και να δείξουν τίποτα παρτά μόνο κάποια καμμένα κτίρια και φωτιές στο repeat αποσιωπώντας την τεράστια διαδήλωση, προσπαθώντας να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη. Κανείς δεν τους πιστεύει πια! Όσον αφορά τη “βία” των καμμένων κτιρίων (και προφανώς όχι των ΜΑΤ) έχουμε να πούμε ένα και μόνο πράγμα: η πιο μεγάλη βία είναι είναι η φτώχεια, η ανεργία, η πείνα…

Δε σταματάμε, δεν τρομοκρατούμαστε, δεν υποχωρούμε!

Αντέξαμε για ώρες το χημικό πόλεμο γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει κανένα μέλλον για εμάς στην κοινωνία που μας ετοιμάζουν. Ας είναι αυτή η αρχή του τέλους τους! Πρέπει να ξεμπερδέψουμε με αυτούς που καταστρέφουν τις ζωές μας πριν μας αφανίσουν. Μπορεί να χάθηκε μια μάχη αλλά όχι πόλεμος. Είναι η στιγμή να βγούμε μπροστά η νεολαία, ο κόσμος της εργασίας και να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας με ανυποχώρητο πολιτικό αγώνα για να δώξουμε κυβέρνηση, τρόικα και μνημόνια. Με καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις σε όλους τους χώρους δουλειάς, στις σχολές, στις γειτονιές! Με όπλο την ενότητα να παλέψουμε για την ακύρωση όλων των μνημονίων, τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση τραπεζών, τη βαριά φορολόγηση του κεφαλαίου, την αδιανομή του πλούτου. Δεν θα ανεχτούμε άλλο τη λεηλάτηση των ζωών μας και την εξαθλίωση!

Θα μας βρουν πολύ σύντομα και πάλι απέναντι…

…ή αυτοί ή εμείς!